Hangimiz takılmadık serseri bir rüzgarın kanatlarına… Takılıp ta sağa sola çarpıp yaralanmadık…
Hangimiz sevmedi mahallesindeki kendisine bakan masum gözleri… Kimin içini cız ettirmedi ilk kalp çarpıntıları…
Hangimizin gönül yarası, kalp ağrısı olmadı.. Bir şiir hangimizi alıp götürmedi bilmediği sulara.. Bir filmde hatırlayıp arkada bıraktığımız aşklarımızı hangimiz iç geçirmedik…
Hangimiz bir ıslak mendile bakıp ağlamadık... Ya da hayatımızın şarkısı saydığımız melodileri duyduğumuzda dalıp gitmedik bilinmezlere…
Kim bir sevdanın peşinden ömrünü harcamayı düşünmedi ki… Kim istemedi deli deli aşklar yaşayıp savrulmayı oradan oraya…
Hangimiz yanmadı, hangimiz kanmadı ve hangimiz ağlamadı bırakıp giden sevgilinin arkasından…
Hangimizin yok ki kırık bir hikayesi… Bazen kendimize bile anlatmadığımız…
Kim ben hırpalanmadım, yorulmadım, hasret dolmadım diyebilir ki… Kimi ağlatmaz ki kavuşamayan iki sevgilinin öyküsü…Kimin içinde saklayıp hiç dokunamadığı anıları yok ki…
Hangimiz merak etmedik dokunamadığımız, sevgimizden haberi bile olmayan aşkımıza uzanabilseydik ne olurdu diye… Onun kokusu nasıldır acaba, ya da elleri nasıl dokunur insana.. Sabahları nasıl uyanır, nasıl sevişir, nasıl öper insanı dudakları, yakar mı bir değse yüzümüze parmakları…
Hangimiz bin yıl sonra karşısına çıkıp sormak istemedi ‘neden’ diye…
Kim merak etmedi…
Kim yanmadı…
Kimin hikayesi yok ki…
Kimin kalbi kırık değil…
Kimin ‘keşke’leri beklemiyor ki raflarda hâlâ
Kim suskun değil..
Kim aşık değil ki…
Hepimiz aynıyız..
Biz aynı yolun yolcularıyız…
