Arkamdan bir ses geliyor ; dönerken arkamda bir şey bırakmışım gibi geliyor bana…Durmadan , bütün sessizliklerimi yakalayıp çağırıyor beni…Anlayamadığım bir dilde , nefesin dilince konuşuyor …
Şimdi hem zamanlar hem uzun uzun yolculuklar var arkamda; unutmadan, bir de kocaman bir boşluk bu yollarla aramda. Geri dönmeye kalktığım an , içine düşüp kaybolacağım bir boşluk…
Sadece yaşanması gerektiği için yaşananların bir araya geldiği küçük ve ıssız bir ülke olmaktan korkuyorum.
Tek istediğim , gerektiği için değil de , gerçekten önüne geçilmez bir sürüklenişle içinde kaybolduğum-hayır hayır kendimi bulduğum demek daha doğru- bir gece bulmak…Bitmeyen gece…
