Seksenli yılların sonunda modern teknolojinin yoğun biçimde kullanıldığı Radyasyon Onkolojisi ihtisasına başlayıncaya kadar, modern tıp dışında bahsedilen ve adına “Alternatif Tıp” denilen tedavilerin etkinlik dereceleri hakkında kuşkularım mevcuttu ve bir çoğunu “şarlatanlık” olarak niteliyordum. Binlerce kanserli hastanın tedavisinde bizzat bulunmuş olmam süreci yaklaşık 13 yıl sürmüştü. Bu sürenin sonunda kanser tedavisinde elde ettiğimiz sonuçların beni umutsuzluğa düşürmesiyle önyargısız bir şekilde “Alternatif Tıp” uygulamalarını incelemeye başladım. Öncelikle kavramları sorguladım; Alternatif Tıp, Modern Tıp, Geleneksel Tıp, İslami-Nebevi Tıp, Doğu-Batı Tıbbı, Holistik Tıb, Halk hekimliği, Sufi Tıbbı, Uzakdoğu Tıbbı, Bitkisel Tıp gibi. Yıllarca sadece yaşamını Alternatif Tıp üzerine harcayan hekimlerin çalışmalarını araştırdım. Bazı uygulamaları ve sonuçlarını öğreninceye kadar katıksız bir ortodoks tıp uygulayıcısı idim. Alternatif Tıp uygulayıcılarına ve tedavi yöntemlerine karşı hoşgörülü olsam da, aldığım tıp eğitimi ve “başka yolu yok” gibi gösterilen bilimsel metotlar’ın etkisi altındaydım ve benim gibi meslektaşlarımın çoğunun da böyle olduğunu müşahade etmiştim. Hoş karşılanmadığını ve birçok meslektaşımın dedikodusunu yaptığını bildiğim halde, modern tıbbi yöntemlerle başarılı olamadığım hastalarıma “diğer tedavi yöntemleri” ne başvurmalarını önerdim. Mucizelere henüz şahit olmasam da bu tavsiyelerim hastalarıma epey fayda sağladı. Özellikle birkaç yıldır uyguladığım “Ozonterapi” gibi yöntemlerin sonuçlarını bizzat müşahade edince “başka yollar” a olan ilgim kat kat arttı.
Ancak piyasadaki Alternatif Tıp uygulayıcılarının hekim olmaması en ciddi sorunlardan birisiydi. Mevcut tartışmaların ise sağırlar diyaloğuna dönüştüğü de bir gerçekti. Alternatif Tıp yöntemleri üzerine tartışmak veya yazı yazmak çok zor bir iştir. Öncelikle Alternatif Tıp adıyla günümüzde uygulanan tedavi şekilleri oldukça fazladır. Bunları tek tek incelemek yetersiz olduğundan ben kendi branşım olan “kanser” ile ilgili yöntemleri bilahare yazılarımda anlatacağım. Çok değil, sadece birkaç yıl öncesine kadar tıp bir sanat, bilim, mit, sihir ve batıl inanç harmanıydı diyerek modern tıbbı yüceltirken, neredeyse bilime ve bilimsel tıbba tapınan batıda, özellikle kanser gibi öldürücü hastalıklarda “başka yollar” a yoğun biçimde müracaat edildiğine şahit olmaktayız. Zira hastanın Alternatif yada ortodoks tedavilerden birisini seçme nedeni aynıdır; İYLEŞMEK. Hekimde iyleşmeye vesile olduğuna göre iyleşme yollarının her türlüsüne kapısının açık olması gerekir.
Hastaların çoğu zaten küçük şikayet ve rahatsızlıkları için genellikle modern tıbba müracaat etmez, bunları basit yerel tedaviler ile giderir. Hastalıkların azımsanmayacak bir kısmı ise vücudun “İyleşme Potansiyeli” nedeniyle kendiliğinden, hiçbir tedaviye ihtiyaç göstermeksizin iyleşebilir (Spontan Remisyon). Hastalığa karşı hiçbir tedavi uygulamamak, yani kendiliğinden iyleşmeyi beklemek ile tedaviye başvurmak arasında ise bir basamak vardır; Oda kişinin kendi kendini tedavi etmesidir. İnsanoğlunun bu yeteneğinin geliştirilmesi gereklidir. Örneğin Soğuk Algınlığı ve Nezle için sıklıkla alternatif yöntemlere müracaat edilir. Her gün milyonlarca kişi bunu yapar. Bu gibi sık rastlanan hastalıklarda yöreye ve topluma göre değişen değişik yerel tedavi şekilleri mevcuttur. Bu uygulamalara müracaat etmek, ilaç firmalarını kızdırırken, basit soğuk algınlıklarında bile ilaç firmaları kendi kendine ilaç kullanmayı teşvik etmektedir. Modern tıbbın felsefesi, dünyanın her yerinde benzerdir. Şöyle ki; İyleştirme sadece Batının teknoloji ile donatılmış tıbbına mahsustur. Bunun dışındaki bütün iyleştirme çabaları kanun dışı ve bilim dışı olarak kabul edilmektedir. İşte Tıbbın resmi ideolojisi budur.
Önümüzdeki yazılarımızda “Başka Yollar” ı tek tek inceleyeceğiz. Sıhhatle kalın,….
